إِذۡ

جَآءَتۡهُمُ

ٱلرُّسُلُ

مِنۢ

بَيۡنِ

أَيۡدِيهِمۡ

وَمِنۡ

خَلۡفِهِمۡ

أَلَّا

تَعۡبُدُوٓاْ

إِلَّا

ٱللَّهَۖ

قَالُواْ

لَوۡ

شَآءَ

رَبُّنَا

لَأَنزَلَ

مَلَٰٓئِكَةٗ

فَإِنَّا

بِمَآ

أُرۡسِلۡتُم

بِهِۦ

كَٰفِرُونَ

١٤

Ўшанда пайғамбарлари уларнинг олдиларидан ҳам, орқаларидан ҳам келишиб: «Ёлғиз Аллоҳгагина ибодат қилинглар», (деганларида), улар: «Агар Парвардигоримиз (пайғамбар юборишни) хоҳлаганида, албатта фаришталарни нозил қилган бўлур эди. Бас, (модомики сизлар фаришта эмас, балки одамзот экансизлар) бизлар сизлар элчи қилиб юборилган динга кофирдирмиз», дедилар.