وَلَوۡ

يُؤَاخِذُ

ٱللَّهُ

ٱلنَّاسَ

بِمَا

كَسَبُواْ

مَا

تَرَكَ

عَلَىٰ

ظَهۡرِهَا

مِن

دَآبَّةٖ

وَلَٰكِن

يُؤَخِّرُهُمۡ

إِلَىٰٓ

أَجَلٖ

مُّسَمّٗىۖ

فَإِذَا

جَآءَ

أَجَلُهُمۡ

فَإِنَّ

ٱللَّهَ

كَانَ

بِعِبَادِهِۦ

بَصِيرَۢا

٤٥

Ва агар Худо бихоҳад, мардумро ба сабаби корҳое, ки кардаанд, бозхост кунад, бар рӯи замин ҳеҷ ҷунбандае боқӣ нагузорад, вале онҳоро то замоне муъайян мӯҳлат медиҳад ва чун муддаташон тамом щуд, ба амалҳои бандагони худ огоҳ аст!