إِنَّ

ٱللَّهَ

عَٰلِمُ

غَيۡبِ

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

وَٱلۡأَرۡضِۚ

إِنَّهُۥ

عَلِيمُۢ

بِذَاتِ

ٱلصُّدُورِ

٣٨

     Албатта, Аллоҳ донои ниҳони осмонҳову замин аст ва ҳароина, Ӯ ба он чи дар дилҳост, аз хайру шар покӣ ва нопокӣ огоҳ аст. (Пас, дар ягонагии Аллоҳ ва паёмбарии Муҳаммад саллаллоҳу алйҳи ва саллам шак маоред)¹.