ثُمَّ
أَوۡرَثۡنَا
ٱلۡكِتَٰبَ
ٱلَّذِينَ
ٱصۡطَفَيۡنَا
مِنۡ
عِبَادِنَاۖ
فَمِنۡهُمۡ
ظَالِمٞ
لِّنَفۡسِهِۦ
وَمِنۡهُم
مُّقۡتَصِدٞ
وَمِنۡهُمۡ
سَابِقُۢ
بِٱلۡخَيۡرَٰتِ
بِإِذۡنِ
ٱللَّهِۚ
ذَٰلِكَ
هُوَ
ٱلۡفَضۡلُ
ٱلۡكَبِيرُ
٣٢
ಅನಂತರ ನಮ್ಮ ದಾಸರಲ್ಲಿ (ಶ್ರೇಷ್ಟರಾಗಿ) ಆಯ್ದುಕೊಂಡವರಿಗೆ ಈ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ನಾವು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟೆವು. ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ತಾನೇ ಅಕ್ರಮವೆಸಗಿದವರು. ಕೆಲವರು ಮಿತತ್ವವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಾಹನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ದಾಟಿ ಹೋದವರು. ಇದುವೇ ಮಹಾ ಅನುಗ್ರಹ1.