ثُمَّ

أَوۡرَثۡنَا

ٱلۡكِتَٰبَ

ٱلَّذِينَ

ٱصۡطَفَيۡنَا

مِنۡ

عِبَادِنَاۖ

فَمِنۡهُمۡ

ظَالِمٞ

لِّنَفۡسِهِۦ

وَمِنۡهُم

مُّقۡتَصِدٞ

وَمِنۡهُمۡ

سَابِقُۢ

بِٱلۡخَيۡرَٰتِ

بِإِذۡنِ

ٱللَّهِۚ

ذَٰلِكَ

هُوَ

ٱلۡفَضۡلُ

ٱلۡكَبِيرُ

٣٢

Соңра үзебез сайлап ихтыяр иткән колларыбызга Коръәнне бирдек, аларның кайберләре кулларындагы Коръән белән гамәл кылмыйча үзләренә золым итүчеләрдер, вә кайберләре күбрәк вакытта хәерле эшләрне эшләүчеләрдер, һәм бәгъзеләре Аллаһ теләге вә ярдәме белән һәрвакыт хәерле эшләрдә алдан йөрерләр ягъни, диннең вә мөселманнарның төзәлүләренә һәм куәтләнүләренә күп көч куярлар, иң туры юлны күрсәтүче Коръәннең иңдерелүе кешеләргә Аллаһуның олугъ юмартлыгыдыр.