لِيُوَفِّيَهُمۡ

أُجُورَهُمۡ

وَيَزِيدَهُم

مِّن

فَضۡلِهِۦٓۚ

إِنَّهُۥ

غَفُورٞ

شَكُورٞ

٣٠

    Зеро Аллоҳ мукофоташонро ба пуррагӣ медиҳад ва аз фазли худ подоше бар он меафзояд. Ба таҳқиқ, Аллоҳ гуноҳонашонро омурзанда аст ва пазирандаи сипос аст, ки некии андакро аз онҳо мепазирад!¹