وَلَا

تَزِرُ

وَازِرَةٌ

وِّزْرَ

اُخْرٰی ؕ

وَاِنْ

تَدْعُ

مُثْقَلَةٌ

اِلٰی

حِمْلِهَا

لَا

یُحْمَلْ

مِنْهُ

شَیْءٌ

وَّلَوْ

كَانَ

ذَا

قُرْبٰی ؕ

اِنَّمَا

تُنْذِرُ

الَّذِیْنَ

یَخْشَوْنَ

رَبَّهُمْ

بِالْغَیْبِ

وَاَقَامُوا

الصَّلٰوةَ ؕ

وَمَنْ

تَزَكّٰی

فَاِنَّمَا

یَتَزَكّٰی

لِنَفْسِهٖ ؕ

وَاِلَی

اللّٰهِ

الْمَصِیْرُ

۟

Ẹlẹ́rù ẹ̀ṣẹ̀ kan kò níí ru ẹrù ẹ̀ṣẹ̀ ẹlòmíìràn. Kódà kí ẹnì kan tí ẹrù ẹ̀ṣẹ̀ wọ̀ lọ́rùn ké sí (ẹlòmíìràn) fún àbárù ẹrù ẹ̀ṣẹ̀ rẹ̀, wọn kò níí bá a ru kiní kan nínú rẹ̀, ìbáà jẹ́ alábàátan ló ké sí.[1] Àwọn tí ò ń ṣèkìlọ̀ fún ni àwọn tó ń páyà Olúwa wọn ní ìkọ̀kọ̀, tí wọ́n sì ń kírun. Ẹni tí ó bá ṣàfọ̀mọ́ (ara rẹ̀ kúrò nínú ìwà ẹ̀ṣẹ̀), ó ṣàfọ̀mọ́ fún ẹ̀mí ara rẹ̀ ni. Ọ̀dọ̀ Allāhu sì ni àbọ̀ ẹ̀dá. ¹