وَمَا

یَسْتَوِی

الْبَحْرٰنِ ۖۗ

هٰذَا

عَذْبٌ

فُرَاتٌ

سَآىِٕغٌ

شَرَابُهٗ

وَهٰذَا

مِلْحٌ

اُجَاجٌ ؕ

وَمِنْ

كُلٍّ

تَاْكُلُوْنَ

لَحْمًا

طَرِیًّا

وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ

حِلْیَةً

تَلْبَسُوْنَهَا ۚ

وَتَرَی

الْفُلْكَ

فِیْهِ

مَوَاخِرَ

لِتَبْتَغُوْا

مِنْ

فَضْلِهٖ

وَلَعَلَّكُمْ

تَشْكُرُوْنَ

۟

I nie są jednakowe dwa morza: jedno - słodkie, o dobrym smaku, przyjemne do picia, drugie - słone, gorzkie. I z każdego żywicie się świeżym mięsem, i wydobywacie ozdoby, które nosicie. Widzisz tam statki prujące je, żebyście mogli poszukiwać Jego łaski. Być może, będziecie wdzięczni!