وَضَرَبَ

لَنَا

مَثَلٗا

وَنَسِيَ

خَلۡقَهُۥۖ

قَالَ

مَن

يُحۡيِ

ٱلۡعِظَٰمَ

وَهِيَ

رَمِيمٞ

٧٨

و برای ما مَثَلی زد، و آفرینش خود را فراموش کرد، گفت: «چه کسی (این) استخوان‌ها را (دوباره) زنده می‌کند در حالی‌که پوسیده است؟!».