أَءُلۡقِيَ

ٱلذِّكۡرُ

عَلَيۡهِ

مِنۢ

بَيۡنِنَا

بَلۡ

هُوَ

كَذَّابٌ

أَشِرٞ

٢٥

آیا از میان ما تنها بر او وحی نازل شده است؟ (خیر) بلکه او دروغگوی خود پسند است».