وَيَوۡمَ

يَعَضُّ

ٱلظَّالِمُ

عَلَىٰ

يَدَيۡهِ

يَقُولُ

يَٰلَيۡتَنِي

ٱتَّخَذۡتُ

مَعَ

ٱلرَّسُولِ

سَبِيلٗا

٢٧

و (به یاد آور) روزی‌که ستمکار (از حسرت) دست خود را می‌گزد، می‌گوید: «ای کاش من با رسول (الله) راهی بر گزیده بودم،