وَقَالَ

لِلَّذِي

ظَنَّ

أَنَّهُۥ

نَاجٖ

مِّنۡهُمَا

ٱذۡكُرۡنِي

عِندَ

رَبِّكَ

فَأَنسَىٰهُ

ٱلشَّيۡطَٰنُ

ذِكۡرَ

رَبِّهِۦ

فَلَبِثَ

فِي

ٱلسِّجۡنِ

بِضۡعَ

سِنِينَ

٤٢

و (یوسف) به آن کسی از دو نفر که دانست رهایی می‌یابد، گفت: «مرا نزد سرورت (= حاکم) یاد کن». ولی شیطان یاد کردن (او را نزد) سرورش از خاطر او برد، پس (یوسف) چند سال در زندان باقی ماند.