قَالَ

رَبِّ

لِمَ

حَشَرۡتَنِيٓ

أَعۡمَىٰ

وَقَدۡ

كُنتُ

بَصِيرٗا

١٢٥

گوید: «پروردگارا! چرا مرا نابینا برانگیختی؟ و حال آنکه من (در دنیا) بینا بودم!».