إِلَّا

مَن

ظَلَمَ

ثُمَّ

بَدَّلَ

حُسۡنَۢا

بَعۡدَ

سُوٓءٖ

فَإِنِّي

غَفُورٞ

رَّحِيمٞ

١١

مگر کسی‌که ستم کند، پس (توبه کند و) بدی را به نیکی تبدیل نماید، پس بی‌گمان من آمرزندۀ مهربان هستم.