وَلَقَدۡ

فَتَنَّا

سُلَيۡمَٰنَ

وَأَلۡقَيۡنَا

عَلَىٰ

كُرۡسِيِّهِۦ

جَسَدٗا

ثُمَّ

أَنَابَ

٣٤

و بی‌تردید، سلیمان را آزمودیم و جسد [نوزاد]ى را [كه ـ بدون گفتن ان‌شاءالله- مشتاقانه در انتظار تولدش بود، مُرده] بر تختش افكندیم [تا دریابد که ادارۀ امور، به دست الله است]؛ سپس [توبه کرد و به درگاه الهی] بازگشت.