وَقَالَ

ٱلَّذِينَ

ٱسۡتُضۡعِفُواْ

لِلَّذِينَ

ٱسۡتَكۡبَرُواْ

بَلۡ

مَكۡرُ

ٱلَّيۡلِ

وَٱلنَّهَارِ

إِذۡ

تَأۡمُرُونَنَآ

أَن

نَّكۡفُرَ

بِٱللَّهِ

وَنَجۡعَلَ

لَهُۥٓ

أَندَادٗاۚ

وَأَسَرُّواْ

ٱلنَّدَامَةَ

لَمَّا

رَأَوُاْ

ٱلۡعَذَابَۚ

وَجَعَلۡنَا

ٱلۡأَغۡلَٰلَ

فِيٓ

أَعۡنَاقِ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُواْۖ

هَلۡ

يُجۡزَوۡنَ

إِلَّا

مَا

كَانُواْ

يَعۡمَلُونَ

٣٣

و مستضعفان به مستکبران گویند: «بلکه، مکر و حیلۀ شب و روز شما (سبب شد که از هدایت بازمانیم) هنگامی‌که به ما دستور می‌دادید که به الله کافر شویم و برای او همتایانی قرار دهیم». و هنگامی‌که عذاب (الهی) را ببینند، پشیمانی (خود) را (در دل) پنهان دارند، و ما غل‌ها در گردن‌های کسانی‌که کافر شدند؛ بگذاریم، آیا جز آنچه عمل می‌کردند، به آن‌ها جزا داده می‌شود؟!