لَوۡ

كَانَ

فِيهِمَآ

ءَالِهَةٌ

إِلَّا

ٱللَّهُ

لَفَسَدَتَاۚ

فَسُبۡحَٰنَ

ٱللَّهِ

رَبِّ

ٱلۡعَرۡشِ

عَمَّا

يَصِفُونَ

٢٢

اگر در این دو (= آسمان و زمین) معبودانی جز «الله» بود، مسلماً هر دو (= آسمان و زمین) تباه می‌شدند (و نظام هستی به هم می‌خورد) پس منزه است الله، پروردگار عرش، از آنچه آن‌ها توصیف می‌کنند.