وَلَقَدۡ

رَٰوَدُوهُ

عَن

ضَيۡفِهِۦ

فَطَمَسۡنَآ

أَعۡيُنَهُمۡ

فَذُوقُواْ

عَذَابِي

وَنُذُرِ

٣٧

آنان از لوط خواستند که مهمانانش را [برای کام‌جویی] در اختیار‌شان بگذارد؛ ما نیز چشمانشان را کور کردیم [و گفتیم:] «طعم عذاب و [نتیجۀ] هشدار‌هایم را بچشید».