۞ وَإِذِ

ٱبۡتَلَىٰٓ

إِبۡرَٰهِـۧمَ

رَبُّهُۥ

بِكَلِمَٰتٖ

فَأَتَمَّهُنَّۖ

قَالَ

إِنِّي

جَاعِلُكَ

لِلنَّاسِ

إِمَامٗاۖ

قَالَ

وَمِن

ذُرِّيَّتِيۖ

قَالَ

لَا

يَنَالُ

عَهۡدِي

ٱلظَّٰلِمِينَ

١٢٤

و (به یاد آورید) هنگامی‌که الله، ابراهیم را با سخنانی (مشتمل بر اوامر و نواهی و تکالیف) آزمود، پس او همه را بخوبی به انجام رسانید. (الله به او) فرمود: «بدرستی که من تو را پیشوای مردم قرار می‌دهم». (ابراهیم) گفت: «و از فرزندانم (نیز پیشوایانی قرار بده)». (الله) فرمود: «پیمان و عهد من به ستمکاران نمی‌رسد».