وَذَا

ٱلنُّونِ

إِذ

ذَّهَبَ

مُغَٰضِبٗا

فَظَنَّ

أَن

لَّن

نَّقۡدِرَ

عَلَيۡهِ

فَنَادَىٰ

فِي

ٱلظُّلُمَٰتِ

أَن

لَّآ

إِلَٰهَ

إِلَّآ

أَنتَ

سُبۡحَٰنَكَ

إِنِّي

كُنتُ

مِنَ

ٱلظَّٰلِمِينَ

٨٧

و ذوالنون (= یونس) را (به یاد آور) هنگامی‌که خشمگین (از میان قومش) رفت، پس چنین پنداشت که ما هرگز بر او تنگ نمی‌گیریم، پس (وقتی که در شکم ماهی فرو رفت) در تاریکی‌ها ندا داد که: «(پروردگارا!) هیچ معبودی بر حق جز تو نیست، تو منزهی! بی‌گمان من از ستمکاران بودم».