لَاهِيَةٗ

قُلُوبُهُمۡۗ

وَأَسَرُّواْ

ٱلنَّجۡوَى

ٱلَّذِينَ

ظَلَمُواْ

هَلۡ

هَٰذَآ

إِلَّا

بَشَرٞ

مِّثۡلُكُمۡۖ

أَفَتَأۡتُونَ

ٱلسِّحۡرَ

وَأَنتُمۡ

تُبۡصِرُونَ

٣

(در حالی که) دل‌هایشان غافل (و در لهو سرگرم) است. و کسانی‌که ستمکار بودند پنهانی نجوی کردند (و گفتند:) «آیا جز این است که او بشری مانند شماست؟! آیا به جادو روی می‌آورید، در حالی‌که (حقیقت را) می‌بینید؟!»