۞ وَإِذَا
مَسَّ
ٱلۡإِنسَٰنَ
ضُرّٞ
دَعَا
رَبَّهُۥ
مُنِيبًا
إِلَيۡهِ
ثُمَّ
إِذَا
خَوَّلَهُۥ
نِعۡمَةٗ
مِّنۡهُ
نَسِيَ
مَا
كَانَ
يَدۡعُوٓاْ
إِلَيۡهِ
مِن
قَبۡلُ
وَجَعَلَ
لِلَّهِ
أَندَادٗا
لِّيُضِلَّ
عَن
سَبِيلِهِۦۚ
قُلۡ
تَمَتَّعۡ
بِكُفۡرِكَ
قَلِيلًا
إِنَّكَ
مِنۡ
أَصۡحَٰبِ
ٱلنَّارِ
٨
ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ವಿಪತ್ತು ಬಾಧಿಸಿದರೆ ಅವನು ದೈನ್ಯನಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಮರಳಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಅವನ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿದರೆ ಅವ ನು, ಹಿಂದೆ ತಾನು ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದನೋ ಅದನ್ನು ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನ ರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. (ಸಂದೇಶವಾಹಕರೇ) ಹೇಳಿರಿ, “ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ನಿನ್ನ ಸತ್ಯನಿಷೇಧದ ಸುಖ ಭೋಗವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಿರು, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನೀನು ನರಕ ವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವೆ”.