أَمِ

ٱتَّخَذُواْ

مِن

دُونِ

ٱللَّهِ

شُفَعَآءَۚ

قُلۡ

أَوَلَوۡ

كَانُواْ

لَا

يَمۡلِكُونَ

شَيۡـٔٗا

وَلَا

يَعۡقِلُونَ

٤٣

    Оё ин мушрикон ғайри Аллоҳ шафоатгароне ихтиёр карданд, то барояшон назди Ӯ шафоат кунанд? Бигӯ эй Расул барояшон: «Ҳатто агар он шафоатгарон қудрат ба коре надошта бошанд ва чизеро дарнаёбанд боз ҳам онҳоро ба шафоат мехонед?»¹