أَوۡ

نُرِيَنَّكَ

ٱلَّذِي

وَعَدۡنَٰهُمۡ

فَإِنَّا

عَلَيۡهِم

مُّقۡتَدِرُونَ

٤٢

Ё азоберо, ки ба онон ваъда додаем, [дар даврони ҳаётат] ба ту менамоем. Бе тардид, Мо бар онон иқтидор [-и комил] дорем