وَقَالُواْ

لَوۡلَا

نُزِّلَ

هَٰذَا

ٱلۡقُرۡءَانُ

عَلَىٰ

رَجُلٖ

مِّنَ

ٱلۡقَرۡيَتَيۡنِ

عَظِيمٍ

٣١

   Ва гуфтанд мушрикон: «Агар ин Қуръон аз назди Аллоҳ мебуд, пас чаро ин Қуръон бар марде аз бузургмардони он ду деҳа (Макка ё Тоиф) нозил нашудааст?»¹