وَإِذَا

بُشِّرَ

أَحَدُهُم

بِمَا

ضَرَبَ

لِلرَّحۡمَٰنِ

مَثَلٗا

ظَلَّ

وَجۡهُهُۥ

مُسۡوَدّٗا

وَهُوَ

كَظِيمٌ

١٧

او كله چې له هغوى په كوم يوه د هغه څه زېرى وشي چې رحمان ته يې د هغه مثال بيان كړى نو مخ يې تک تور او له غمه ډک شي.