لِتَسۡتَوُۥاْ

عَلَىٰ

ظُهُورِهِۦ

ثُمَّ

تَذۡكُرُواْ

نِعۡمَةَ

رَبِّكُمۡ

إِذَا

ٱسۡتَوَيۡتُمۡ

عَلَيۡهِ

وَتَقُولُواْ

سُبۡحَٰنَ

ٱلَّذِي

سَخَّرَ

لَنَا

هَٰذَا

وَمَا

كُنَّا

لَهُۥ

مُقۡرِنِينَ

١٣

Токи сизлар уларнинг устига ўрнашгайсизлар, сўнгра унга ўрнашиб олгач, Парвардигорингизнинг неъматини эслаб: «Бизларга бу (кема ёки от-улов)ни бўйсундириб қўйган зот (яъни, Аллоҳ барча айбу-нуқсондан) покдир. Бизлар ўзимиз бунга қодир эмас эдик.