وَإِن

يَرَوۡاْ

كِسۡفٗا

مِّنَ

ٱلسَّمَآءِ

سَاقِطٗا

يَقُولُواْ

سَحَابٞ

مَّرۡكُومٞ

٤٤

   Ва агар мушрикон, порае аз абрро аз осмон, барои азобашон афтода бубинанд, боз ҳам аз куфри худ боз намеистанд, балки мегӯянд: Ин абрест бар рӯи ҳам нишастааст ва аз нишонаҳое, ки мебинанд, ибрат намегиранд.¹