وَٱلَّذِينَ
ءَامَنُواْ
وَٱتَّبَعَتۡهُمۡ
ذُرِّيَّتُهُم
بِإِيمَٰنٍ
أَلۡحَقۡنَا
بِهِمۡ
ذُرِّيَّتَهُمۡ
وَمَآ
أَلَتۡنَٰهُم
مِّنۡ
عَمَلِهِم
مِّن
شَيۡءٖۚ
كُلُّ
ٱمۡرِيِٕۭ
بِمَا
كَسَبَ
رَهِينٞ
٢١
ഏതൊരു കൂട്ടര് വിശ്വസിക്കുകയും അവരുടെ സന്താനങ്ങള് വിശ്വാസത്തില് അവരെ പിന്തുടരുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നുവോ അവരുടെ സന്താനങ്ങളെ നാം അവരോടൊപ്പം ചേര്ക്കുന്നതാണ്. അവരുടെ കര്മ്മഫലത്തില് നിന്ന് യാതൊന്നും നാം അവര്ക്കു കുറവു വരുത്തുകയുമില്ല. ഏതൊരു മനുഷ്യനും താന് സമ്പാദിച്ച് വെച്ചതിന് (സ്വന്തം കര്മ്മങ്ങള്ക്ക്) പണയം വെക്കപ്പെട്ടവനാകുന്നു.