ٱصۡلَوۡهَا

فَٱصۡبِرُوٓاْ

أَوۡ

لَا

تَصۡبِرُواْ

سَوَآءٌ

عَلَيۡكُمۡۖ

إِنَّمَا

تُجۡزَوۡنَ

مَا

كُنتُمۡ

تَعۡمَلُونَ

١٦

   Ба оташ дароед. Хоҳ бар азоби он сабр кунед ё сабр накунед, баробар аст бар шумо, пас ҳаргиз аз шумо азобро сабук карда намешавад ва ҳаргиз аз он берун намеоед. Ҳароина, шумо дар баробари корҳое, ки дар дунё мекардаед, ҷазо дода мешавед.¹