یَحْلِفُوْنَ

بِاللّٰهِ

مَا

قَالُوْا ؕ

وَلَقَدْ

قَالُوْا

كَلِمَةَ

الْكُفْرِ

وَكَفَرُوْا

بَعْدَ

اِسْلَامِهِمْ

وَهَمُّوْا

بِمَا

لَمْ

یَنَالُوْا ۚ

وَمَا

نَقَمُوْۤا

اِلَّاۤ

اَنْ

اَغْنٰىهُمُ

اللّٰهُ

وَرَسُوْلُهٗ

مِنْ

فَضْلِهٖ ۚ

فَاِنْ

یَّتُوْبُوْا

یَكُ

خَیْرًا

لَّهُمْ ۚ

وَاِنْ

یَّتَوَلَّوْا

یُعَذِّبْهُمُ

اللّٰهُ

عَذَابًا

اَلِیْمًا ۙ

فِی

الدُّنْیَا

وَالْاٰخِرَةِ ۚ

وَمَا

لَهُمْ

فِی

الْاَرْضِ

مِنْ

وَّلِیٍّ

وَّلَا

نَصِیْرٍ

۟

Улар (яъни, мунофиқлар сизга етиб келган ҳақорат сўзларини) айтмаганликларига қасам ичадилар. Ҳолбуки, куфр сўзини аниқ айтган эдилар ва Исломга кирганларидан сўнг яна куфрга қайтган эдилар ҳамда ўзлари етолмаган нарса (яъни, пайғамбар жонига суиқасд қилишга) қасд қилган эдилар. Улар (мунофиқлар) фақат Аллоҳ ва Унинг пайғамбари уларни Ўз фазлу карамидан бой-бадавлат қилиб қўйгани учунгина (Аллоҳ ва Унинг пайғамбарини) ёмон кўрдилар, холос. Бас, энди агар тавба қилсалар, ўзлари учун яхши бўлур. Агар юз ўгирсалар, Аллоҳ уларни дунёю Охиратда аламли азоб билан азоблар ва улар учун Ер юзида бирон дўст ва ёрдамчи бўлмас!