اَلْمُنٰفِقُوْنَ

وَالْمُنٰفِقٰتُ

بَعْضُهُمْ

مِّنْ

بَعْضٍ ۘ

یَاْمُرُوْنَ

بِالْمُنْكَرِ

وَیَنْهَوْنَ

عَنِ

الْمَعْرُوْفِ

وَیَقْبِضُوْنَ

اَیْدِیَهُمْ ؕ

نَسُوا

اللّٰهَ

فَنَسِیَهُمْ ؕ

اِنَّ

الْمُنٰفِقِیْنَ

هُمُ

الْفٰسِقُوْنَ

۟

        Мардони мунофиқ ва занони мунофиқ дар ошкор кардани имонашон ва пинҳон кардани куфрашон монанди якдигаранд. Ба корҳои зишт фармон медиҳанд ва аз корҳои нек манъ мекунанд ва дастҳои худро аз харҷ дар рохи Аллоҳ мебанданд. Аллоҳро фаромӯш кардаанд. Аллоҳ низ эшонро аз раҳмати худ фаромӯш кардааст, зеро мунофиқон аз роҳи ҳақ берунанд ва дар гумроҳӣ дохиланд.¹