۞ إِنَّمَا

ٱلصَّدَقَٰتُ

لِلۡفُقَرَآءِ

وَٱلۡمَسَٰكِينِ

وَٱلۡعَٰمِلِينَ

عَلَيۡهَا

وَٱلۡمُؤَلَّفَةِ

قُلُوبُهُمۡ

وَفِي

ٱلرِّقَابِ

وَٱلۡغَٰرِمِينَ

وَفِي

سَبِيلِ

ٱللَّهِ

وَٱبۡنِ

ٱلسَّبِيلِۖ

فَرِيضَةٗ

مِّنَ

ٱللَّهِۗ

وَٱللَّهُ

عَلِيمٌ

حَكِيمٞ

٦٠

    Садақот (закоти фарзӣ) барои фақироне, ки чизеро аз мулк соҳиб нестанд ва барои мискиноне, ки дар зиндагӣ эҳтиёҷманданд ва барои коргузорони ҷамъоварии закот аст. Ва низ барои онҳое, ки дилҳояшон моил карда мешавад ба Ислом¹ ва барои озод кардани ғуломону қарздорон ва харҷ дар роҳи Аллоҳ (яъне, ҷиҳод) ва мусофирони мӯҳтоҷ ва он ҳукм фаризаест аз ҷониби Аллоҳ. Ва Аллоҳ ба маслиҳати бандагонаш доно ва дар таъин кардани фаризаи закот ҳаким аст!