وَمَا
مَنَعَهُمۡ
أَن
تُقۡبَلَ
مِنۡهُمۡ
نَفَقَٰتُهُمۡ
إِلَّآ
أَنَّهُمۡ
كَفَرُواْ
بِٱللَّهِ
وَبِرَسُولِهِۦ
وَلَا
يَأۡتُونَ
ٱلصَّلَوٰةَ
إِلَّا
وَهُمۡ
كُسَالَىٰ
وَلَا
يُنفِقُونَ
إِلَّا
وَهُمۡ
كَٰرِهُونَ
٥٤
و هیچ چیز مانع پذیرفته شدن انفاقهایشان نشد جز اینکه (در دل) به الله و رسول او کافر شدهاند، و به نماز نمیآیند مگر در حال کسالت و انفاق نمیکنند (مال خود را) مگر با کراهت.