وَمِنۡهُم

مَّن

يَقُولُ

ٱئۡذَن

لِّي

وَلَا

تَفۡتِنِّيٓۚ

أَلَا

فِي

ٱلۡفِتۡنَةِ

سَقَطُواْۗ

وَإِنَّ

جَهَنَّمَ

لَمُحِيطَةُۢ

بِٱلۡكَٰفِرِينَ

٤٩

        Баъзе аз мунофиқон¹ касе аст, ки мегӯянд: «Маро барои боқӣ мондан дар Мадина рухсат деҳ ва ба фитна маяндоз маро. Огоҳ бош, ки инҳо худ ба сабаби нифоқашон ва нофармонии Аллоҳ ва Расулаш дар гуноҳи бузург афтодаанд ва ҳамоно оташи ҷаҳаннам кофиронро иҳота кардааст.²