لَوْ

كَانَ

عَرَضًا

قَرِیْبًا

وَّسَفَرًا

قَاصِدًا

لَّاتَّبَعُوْكَ

وَلٰكِنْ

بَعُدَتْ

عَلَیْهِمُ

الشُّقَّةُ ؕ

وَسَیَحْلِفُوْنَ

بِاللّٰهِ

لَوِ

اسْتَطَعْنَا

لَخَرَجْنَا

مَعَكُمْ ۚ

یُهْلِكُوْنَ

اَنْفُسَهُمْ ۚ

وَاللّٰهُ

یَعْلَمُ

اِنَّهُمْ

لَكٰذِبُوْنَ

۟۠

Әгәр сугышта табыш алулары билгеле булып, барачак сәфәр дә ерак булмыйча уртача гына булса, әлбәттә, алар сиңа ияреп сугышка барыр иделәр. Ләкин аларга мәшәкатьле сәфәр ерак булды, шуның өчен монафикълар калдылар һәм Аллаһ исеме белән ант итеп сиңа гозер күрсәтәләр, "әгәр мөмкин булса без дә сезнең белән сугышка чыгар идек, ләкин гозеребез бар", – диләр. Ялган сүзләре белән үзләрен һәлак итәләр, Аллаһ беләдер, әлбәттә, алар – ялганчылар.