إِنَّمَا

ٱلنَّسِيٓءُ

زِيَادَةٞ

فِي

ٱلۡكُفۡرِۖ

يُضَلُّ

بِهِ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُواْ

يُحِلُّونَهُۥ

عَامٗا

وَيُحَرِّمُونَهُۥ

عَامٗا

لِّيُوَاطِـُٔواْ

عِدَّةَ

مَا

حَرَّمَ

ٱللَّهُ

فَيُحِلُّواْ

مَا

حَرَّمَ

ٱللَّهُۚ

زُيِّنَ

لَهُمۡ

سُوٓءُ

أَعۡمَٰلِهِمۡۗ

وَٱللَّهُ

لَا

يَهۡدِي

ٱلۡقَوۡمَ

ٱلۡكَٰفِرِينَ

٣٧

Шак-шубҳасиз, (ҳаром ойларни) кетга суриш ортиқ даражадаги кофирликдирки, у сабабли кофирлар бутунлай йўлдан тойилурлар. Улар Аллоҳ ҳаром қилган ойларнинг саноғини (тўрт ойга) тўғрилаб, Аллоҳ ҳаром қилган нарсани ҳалол қилиб олиш учун уни (яъни, уруш ҳаром қилинган ойларни) бир йил ҳалол десалар, яна бир йил ҳаром дейдилар. Уларга бу хунук ишлари чиройли кўрсатиб қўйилди. (Чунки) Аллоҳ кофир қавмни ҳидоят қилмас.