وَأَذَٰنٞ

مِّنَ

ٱللَّهِ

وَرَسُولِهِۦٓ

إِلَى

ٱلنَّاسِ

يَوۡمَ

ٱلۡحَجِّ

ٱلۡأَكۡبَرِ

أَنَّ

ٱللَّهَ

بَرِيٓءٞ

مِّنَ

ٱلۡمُشۡرِكِينَ

وَرَسُولُهُۥۚ

فَإِن

تُبۡتُمۡ

فَهُوَ

خَيۡرٞ

لَّكُمۡۖ

وَإِن

تَوَلَّيۡتُمۡ

فَٱعۡلَمُوٓاْ

أَنَّكُمۡ

غَيۡرُ

مُعۡجِزِي

ٱللَّهِۗ

وَبَشِّرِ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُواْ

بِعَذَابٍ

أَلِيمٍ

٣

Дар рӯзи ҳаҷҷи бузург (яъне, рӯзи иди қурбон) аз ҷониби Аллоҳу паёмбараш ба мардум эълон мешавад, ки Аллоҳу паёмбараш аз мушрикон безоранд. Пас, - эй мушрикон, - агар тавба кунед, бароятон беҳтар аст. Вале агар рӯй бигардонед аз қабули дини ҳақ, пас бидонед, ки аз Аллоҳ натавонед гурехт. Ва кофиронро ба азоби дардовар ҳам дар ин дунё ва ҳам дар охират хабар деҳ.¹