قُلْ

اِنْ

كَانَ

اٰبَآؤُكُمْ

وَاَبْنَآؤُكُمْ

وَاِخْوَانُكُمْ

وَاَزْوَاجُكُمْ

وَعَشِیْرَتُكُمْ

وَاَمْوَالُ

قْتَرَفْتُمُوْهَا

وَتِجَارَةٌ

تَخْشَوْنَ

كَسَادَهَا

وَمَسٰكِنُ

تَرْضَوْنَهَاۤ

اَحَبَّ

اِلَیْكُمْ

مِّنَ

اللّٰهِ

وَرَسُوْلِهٖ

وَجِهَادٍ

فِیْ

سَبِیْلِهٖ

فَتَرَبَّصُوْا

حَتّٰی

یَاْتِیَ

اللّٰهُ

بِاَمْرِهٖ ؕ

وَاللّٰهُ

لَا

یَهْدِی

الْقَوْمَ

الْفٰسِقِیْنَ

۟۠

    Бигӯ (эй Расул): «Агар падаронатону фарзандонатон ва бародаронатону занонатон ва хешовандонатон ва молҳое, ки касб кардаед ва тиҷорате, ки аз беравнақии он метарсед ва хонаҳое, ки ба он дилхуш ҳастед, барои шумо аз итоати Аллоҳу паёмбараш ва ҷиҳод кардан дар роҳи Ӯ маҳбубтар аст, мунтазир бошед, то Аллоҳ фармони хеш¹ биёварад». Ва Аллоҳ ононро, ки аз тоати Ӯ баромаданд, ҳидоят нахоҳад кард!²