مَا

كَانَ

لِلۡمُشۡرِكِينَ

أَن

يَعۡمُرُواْ

مَسَٰجِدَ

ٱللَّهِ

شَٰهِدِينَ

عَلَىٰٓ

أَنفُسِهِم

بِٱلۡكُفۡرِۚ

أُوْلَٰٓئِكَ

حَبِطَتۡ

أَعۡمَٰلُهُمۡ

وَفِي

ٱلنَّارِ

هُمۡ

خَٰلِدُونَ

١٧

Сазовор нест, ки мушрикон масоҷиди Аллоҳ таолоро обод кунанд, дар ҳоле ки онон [амалан] ба куфри хеш гувоҳанд [ва онро изҳор мекунанд], ононанд, ки аъмолашон табоҳ гаштааст ва худ дар оташи [дузах] ҷовидонанд