فَإِن

تَوَلَّوۡاْ

فَقُلۡ

حَسۡبِيَ

ٱللَّهُ

لَآ

إِلَٰهَ

إِلَّا

هُوَۖ

عَلَيۡهِ

تَوَكَّلۡتُۖ

وَهُوَ

رَبُّ

ٱلۡعَرۡشِ

ٱلۡعَظِيمِ

١٢٩

  Агар мушрикон ва мунофиқон аз имон овардан ба ту рӯй гардонанд, бигӯ барояшон: «Аллоҳ барои ман кофист, маъбуде ҷуз Ӯ нест, бар Ӯ таваккал кардам ва ҳамаи амрамро ба Ӯ таслим намудам ва нусратдиҳанда ва мададгори ман аст ва Ӯст Парвардигори Арши бузург!¹