وَإِن

نَّكَثُوٓاْ

أَيۡمَٰنَهُم

مِّنۢ

بَعۡدِ

عَهۡدِهِمۡ

وَطَعَنُواْ

فِي

دِينِكُمۡ

فَقَٰتِلُوٓاْ

أَئِمَّةَ

ٱلۡكُفۡرِ

إِنَّهُمۡ

لَآ

أَيۡمَٰنَ

لَهُمۡ

لَعَلَّهُمۡ

يَنتَهُونَ

١٢

Ва чун баъди бастани паймон мушрикон савгандҳои худро шикастанд ва дар дини шумо таъна заданд, бо пешвоёни куфр ҷанг кунед, ки онҳоро иродаи савганд нигоҳ доштан нест. Бошад ки аз кирдори бади худ (яъне, таъна задан дар Ислом) бозистанд.¹