وَمَا

كَانَ

ٱسۡتِغۡفَارُ

إِبۡرَٰهِيمَ

لِأَبِيهِ

إِلَّا

عَن

مَّوۡعِدَةٖ

وَعَدَهَآ

إِيَّاهُ

فَلَمَّا

تَبَيَّنَ

لَهُۥٓ

أَنَّهُۥ

عَدُوّٞ

لِّلَّهِ

تَبَرَّأَ

مِنۡهُۚ

إِنَّ

إِبۡرَٰهِيمَ

لَأَوَّٰهٌ

حَلِيمٞ

١١٤

Бахшоиш хостани Иброҳим барои падараш набуд, магар аз рӯи ваъдаҳое, ки ба ӯ дода буд.¹ Ва чун барои ӯ ошкор шуд, ки падараш душмани Аллоҳ аст, аз ӯ безорӣ ҷуст ва барояш тарки омурзиши гуноҳ кард. Зеро Иброҳим бисёр худотарсу бурдбор буд!