وَءَاخَرُونَ

مُرۡجَوۡنَ

لِأَمۡرِ

ٱللَّهِ

إِمَّا

يُعَذِّبُهُمۡ

وَإِمَّا

يَتُوبُ

عَلَيۡهِمۡۗ

وَٱللَّهُ

عَلِيمٌ

حَكِيمٞ

١٠٦

  Ва гурӯҳе дигар аз касоне,¹ ки дар ҷанги Табук ақибнишинӣ карданд ва аз кардаи худ пушаймон шуданд ба машийяти (хости) Аллоҳ вогузошта шудаанд, ки ё азобашон мекунад, ё тавбаашонро мепазирад. Ва Аллоҳ доно аст, ки сазовори уқубат ё бахшиш аст ва дар гуфтору кирдораш бо ҳикмат аст!²