وَٱلسَّٰبِقُونَ

ٱلۡأَوَّلُونَ

مِنَ

ٱلۡمُهَٰجِرِينَ

وَٱلۡأَنصَارِ

وَٱلَّذِينَ

ٱتَّبَعُوهُم

بِإِحۡسَٰنٖ

رَّضِيَ

ٱللَّهُ

عَنۡهُمۡ

وَرَضُواْ

عَنۡهُ

وَأَعَدَّ

لَهُمۡ

جَنَّٰتٖ

تَجۡرِي

تَحۡتَهَا

ٱلۡأَنۡهَٰرُ

خَٰلِدِينَ

فِيهَآ

أَبَدٗاۚ

ذَٰلِكَ

ٱلۡفَوۡزُ

ٱلۡعَظِيمُ

١٠٠

Мәккәдән Мәдинәгә күчеп килгәннәрдән ярышта әүвәл алга чыгучылар, ягъни Аллаһуга вә расүлгә итагать итүдә һәм ислам динен куәтләү юлында һәрвакыт алда йөргән Мөһаҗирләр, һәм яхшылыкта Мөһаҗирләргә иярүче төп Мәдинәле ансарлар – ярдәм итүчеләр, һәм аларга ияргән башка мөселманнар, алардан Аллаһ разый булды һәм алар Аллаһудан разый булдылар. Вә аларга асларыннан елгалар ага торган җәннәтләр хәзерләнде, алар анда мәңге калырлар. Җәннәтләргә кереп анда мәңге калу – зур уңышка: мәңгелек бәхеткә ирешүдер.