لِيُنفِقۡ
ذُو
سَعَةٖ
مِّن
سَعَتِهِۦۖ
وَمَن
قُدِرَ
عَلَيۡهِ
رِزۡقُهُۥ
فَلۡيُنفِقۡ
مِمَّآ
ءَاتَىٰهُ
ٱللَّهُۚ
لَا
يُكَلِّفُ
ٱللَّهُ
نَفۡسًا
إِلَّا
مَآ
ءَاتَىٰهَاۚ
سَيَجۡعَلُ
ٱللَّهُ
بَعۡدَ
عُسۡرٖ
يُسۡرٗا
٧
ಸ್ಥಿತಿವಂತನು ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಗನುಸಾರ ಖರ್ಚಿಗೆ ಕೊಡಲಿ. ಪರಿಮಿತಿ ಜೀವನಾಧಾರ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವವನು ಅಲ್ಲಾಹನು ಆತನಿಗೆ ನೀಡಿರುವುದರಿಂದ ಖರ್ಚು ಮಾಡಲಿ. ಅಲ್ಲಾಹನು ಯಾರಿಗೂ ತಾನು ಒದಗಿಸಿದುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಾದ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೇರುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾರಬ್ಧ ನೀಡಿದ ನಂತರ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅನುಕೂಲವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾನೆ.