رَّسُولٗا

يَتۡلُواْ

عَلَيۡكُمۡ

ءَايَٰتِ

ٱللَّهِ

مُبَيِّنَٰتٖ

لِّيُخۡرِجَ

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

وَعَمِلُواْ

ٱلصَّٰلِحَٰتِ

مِنَ

ٱلظُّلُمَٰتِ

إِلَى

ٱلنُّورِۚ

وَمَن

يُؤۡمِنۢ

بِٱللَّهِ

وَيَعۡمَلۡ

صَٰلِحٗا

يُدۡخِلۡهُ

جَنَّٰتٖ

تَجۡرِي

مِن

تَحۡتِهَا

ٱلۡأَنۡهَٰرُ

خَٰلِدِينَ

فِيهَآ

أَبَدٗاۖ

قَدۡ

أَحۡسَنَ

ٱللَّهُ

لَهُۥ

رِزۡقًا

١١

[Ва низ] Паёмбаре [фиристода], ки оёти равшани Аллоҳро бар шумо мехонад, то касонеро, ки имон оварда ва корҳои шоиста анҷом додаанд, аз торикиҳо ба сӯйи нур берун оварад; ва ҳар кас ба Аллоҳ таоло имон оварад ва кори шоиста анҷом диҳад, [Аллоҳ таоло] ӯро ба боғҳое [аз биҳишт] ворид мекунад, ки аз зери [дарахтони] он ҷӯйборҳо ҷорӣ аст; ҷовидона дар он бимонанд. Ба ростӣ, Аллоҳ таоло ризқу рӯзиашро наку гардонидааст