وَإِذۡ

أَسَرَّ

ٱلنَّبِيُّ

إِلَىٰ

بَعۡضِ

أَزۡوَٰجِهِۦ

حَدِيثٗا

فَلَمَّا

نَبَّأَتۡ

بِهِۦ

وَأَظۡهَرَهُ

ٱللَّهُ

عَلَيۡهِ

عَرَّفَ

بَعۡضَهُۥ

وَأَعۡرَضَ

عَنۢ

بَعۡضٖۖ

فَلَمَّا

نَبَّأَهَا

بِهِۦ

قَالَتۡ

مَنۡ

أَنۢبَأَكَ

هَٰذَاۖ

قَالَ

نَبَّأَنِيَ

ٱلۡعَلِيمُ

ٱلۡخَبِيرُ

٣

Набий хотинларидан баъзисига сир гап айтган эди. Бас, у (сир)дан хабар берди ва Аллоҳ у(иш)ни у(Набий)га билдирди. У баъзисини билдирди ва баъзисини эсламади. Қачон у(Набий) ул(аёл)га (иш) ҳақида хабар берганида, у: «Буни сенга ким хабар қилди», деди. У(Набий): «Менга ҳамма нарсани билувчи ва ҳамма нарсадан хабардор Аллоҳ хабар берди», деди.¹