وَمَرۡيَمَ

ٱبۡنَتَ

عِمۡرَٰنَ

ٱلَّتِيٓ

أَحۡصَنَتۡ

فَرۡجَهَا

فَنَفَخۡنَا

فِيهِ

مِن

رُّوحِنَا

وَصَدَّقَتۡ

بِكَلِمَٰتِ

رَبِّهَا

وَكُتُبِهِۦ

وَكَانَتۡ

مِنَ

ٱلۡقَٰنِتِينَ

١٢

I Merjemu, kćer Imranovu, koja je nevinost svoju sačuvala, pa smo u nju duha Svog udahnuli, i ona je u riječi Gospodara svoga i Knjige Njegove povjerovala i od onih koji su pokorni bila.