مَآ

أَصَابَ

مِن

مُّصِيبَةٍ

إِلَّا

بِإِذۡنِ

ٱللَّهِۗ

وَمَن

يُؤۡمِنۢ

بِٱللَّهِ

يَهۡدِ

قَلۡبَهُۥۚ

وَٱللَّهُ

بِكُلِّ

شَيۡءٍ

عَلِيمٞ

١١

    Ҳеҷ мусибате ҷуз ба фармони Аллоҳ ва қазову қадараш ба касе намерасад. Ва ҳар кӣ ба Аллоҳ имон биёварад, Аллоҳ дилашро ба таслими амраш ва хушнудӣ ба қазову қадараш ва ба беҳтарин гуфтору кирдор ва аҳвол ҳидоят мекунад. Зеро асли ҳидоят дил аст ва аъзои бадан тобеъи он аст. Ва Аллоҳ ба ҳар чизе доност ва чизе аз Ӯ пинҳон намемонад¹!